Madrigal a Monforte

Monforte flor dun cantar

feito de luz e alegría.

¡E toda a noite a ruar

no Campo da Compañía!

Monforte do meu amor

que levo no corazón:

¡eu son o teu rondador

no Campo de San Antón!

Monforte doce ferida

dos meus soñares inquedos.

¡E toda a noite perdida

na rúa dos Abeledos!

Monforte luz namorada

do meu soñar verdadeiro.

¡E toda a vida gañada

na Praciña do Piñeiro!

Cancioneiro de Monforte de Lemos (1990)

Pequena canción de amor

Pequena canción de amor

En Monforte, amiga miña,

arrigou o noso querer.

¡Foi roseira pequeniña

denantes de recender!

En Monforte, miña amiga,

agromou o noso amor.

¡E foi semente e espiga

de desmedido grandor!

En Monforte, miña amada,

froleceu o amor noso.

¡E comezou sendo nada

e fíxose poderoso!

En Monforte, amada miña.

¡Tivo que ser en Monforte!

¡O noso amor, queridiña,

que cada día é máis forte!

Cancioneiro de Monforte de Lemos (1990)

Canción da rúa do Cardenal

Cardenal, rúa ou raíña,

de beleza sorprendente:

¡a ollada túa aloumiña

ao Monte de San Vicente!

A túa estrela sempre acerta

coas roitas da fantasía:

¡Cardenal, ancha e aberta,

que acaban na Compañía...!

Ouh Cardenal, flor das rúas

con galerías sen par

¡que teñen lembranzas túas

e non as queren contar...!

Acéndeste, ruborosa,

e brillas como un rubí,

¡Cardenal, moza xeitosa,

se oes dicir ben de ti!

Cardenal, rúa perfecta

e corazón da cidade:

¡materia de vida feita

con soños de eternidade!

Cancioneiro de Monforte de Lemos (1990)

Luceiro de Lemos

Monte de San Vicente do Pino

¡Triloxía da pedra cara á altura:

a vella Torre, o Pazo e o Mosteiro!

San Viecente do Pino anda á procura

de subir e subir e ser luceiro.

A Torre é un mastro que vixía,

unha reliquia viva do pasado,

un inútil garda da campía

e un vello soldado licenciado.

O Pazo é o pasado que se vai

senlleiro, triste, indiferente,

que esbroa calado, sen un ¡ai!

e morre sen remedio, lentamente.

O Mosteiro, en loita coas idades,

é a lenda da coroa queimadora,

vella historia de condes e de abades

e lema dos bieitos: "Ora e labora".

Cancioneiro de Monforte de Lemos (1991)

Inés de Castro

Inés de Castro, doce e namorada,

está lonxe Monforte de Alcobaça.

¡Ouh Inés de Castro, a malfadada:

o amor de verdade nunca pasa!

¡Ouh sinxela Inés, garza real!

¡Ouh apaixonada Inés, garza real!

¡O verdadeiro amor sempre é leal!

¡O verdadeiro amor é toda a vida!

O amor é anceio, luz, arela.

O amor, por ti, acada eternidade.

Don Pedro non acouga, sempre vela,

que o amor, ouh Inés, é a verdade.

A vida non ten senso sen amor.

A vida non vale nada sen tenrura.

¡O amor vence á morte e máis á dor

e o amor é sempre o que perdura!

Cancioneiro de Monforte de Lemos (1990)

Canción de amor ao Val do Lemos

Amo esta terra vella feita

de arxila vermella como o sangue

na que a xente deixa

o seu suor de séculos

co que lle dá sabor ao pan,

ao viño, á tarefa sagrada

e humilde de ser home.

Amo esta terra cruzada

polo Cabe, melro máxico,

canción que aquece

e enche o corazón.

Amo esta terra boa, tan humana.

Amo esta inmensa cunca

na que floreceu para sempre

o meu amor: Monforte

e todo o Val de Lemos,

Pantón, Bóveda, Sober

e as terras do Brollón e o Saviñao.

Amo esta terra chá

cinguida

por serras e por montes

e polo azul do ceo coroada.

Cancioneiro de Monforte de Lemos (1990)

A outra patria do poeta

Manuel María, chairego de nacemento e de corazón, non deixou de cantar outras terras coas que tivo especial relación pola súa traxectoria vital, como é o caso de Monforte:

Poemiña do río Cabe

Ouh Cabe, meu río Cabe,

marmurador e riseiro,

¡tés a tenrura da ave,

pasas cantor e lixeiro!

Mandou a estrela da sorte

que espallaras a cidade.

¡Cándo pasas por Monforte

vas cheo de vanidade...!

¡Non lle temes ao castelo,

as pontes non te domeñan!

¡Sigues, ufano e sinxelo,

sen soltas que te deteñan!

¡Corres lixeiro, xentil

e sen deixar de cantar!

¡Nas augas fondas do Sil

sigues camiño do mar...!

Ouh Cabe, meu río Cabe,

transparente e xogoral:

¡o teu marmurio suave

é a cantiga do Val!

Cancioneiro de Monforte de Lemos (1990)