Non hai repouso

O ser humano... esa misteriosa criatura sempre envolta nun veo de incertidume...  Manuel María condensaba esta idea nun poemiña da súa primeira etapa, denominada "escola da tebra":

¿Cando faltará na miña alma a inquietude...? Salmo 12,2

¡Teño medo! ¡De todo canto ollo case nada comprendo...! ¡E tremo...! ¡Tremo, Señor, como a folliña movida polo vento! Libro de pregos (1962)