Os ceros

Carta ao director dun banco

Señor Director: vostede sabe ben

que os números son xustos,

mouros, xeados, abraiantes.

Son unha sociedade limitada

anónima, triste, mercantil.

Somentes os ceros son humanos:

tenros, redondos, ben beitiños.

¡Se vostede puidera -hoxe tan só-

trebellar cos ceros, como as nenas

-milagre dos milagres-

trebellan, inocentes, cos seus aros!

Documentos persoais (1958)

Telegrama a un Excelentísimo Señor

Eu quixera sorrirlle docemente
como sorrí a rosa cando nace.
Mais cecais Vosa Exccelencia,
que sempre anda co tempo tan tasado,
non pode dispoñer dun intre,
dun intre pequeniño para ollarme.
E non insisto máis, porque ben sei
que o seu tempo, Excelencia, vale cartos.

Documentos persoais (1958)

Sucesos

Aconteceu unha desgracia irreparábel.

Vén no xornal de hoxe, cuarta páxina:

"Apareceu un pombo suicidado.

Aforcouse onte pola noite

na ponla florida dun cereixal.

Ignóranse os motivos, porque o morto

non tivo sequer a xentileza

de escribir unha carta desculpándose".

Recibíronse moitas mostras de pesar

e hoxe ao seu enterro asistirá,

vestida de loito rigoroso,

a Sociedade Protectora de Animais.

Documentos persoais (1958)

Oficio a un Melro

Eu comunícolle a vostede, Señor Melro,

que anda a cantar tan ben no silveiral:

a súa canción, souril e vella,

pon unha arela de luz no meu sentir.

É como se en min nacera algún milagre

ou unha roseira inefábel me apampara

deixándome estantío.

É como se unha voz de anxo, tan acesa,

puxera no corazón tal señardade.

Pero eu comunícolle a vostede, Señor Melro,

que non lle diga a ninguén o seu cantar.

Vostede non ten licencia da Academia

e non se pode cantar sen máis nin máis.

Documentos persoais (1958)

Utilidade dos anuncios por palabras

Guía comercial

Dende agora os poetas non precisan

andar ollando a lúa para inspirarse,

abóndalles con ler

os nosos ANUNCIOS POR PALABRAS:

"Véndense angurias, estrelas,

albas, lúas e solpores.

Véndense diccionarios da rima

tenros como nata.

Temos almas de flores

e chíos de paxaros.

Todo moi barato. Damos 30 prazos.

Remesamos os pedidos a reembolso,

en gran velocidade e porte pago."

Documentos persoais (1958)

Queda dito

Carné de identidade

Eu son Manuel María.

Nacín no 29, o 6 de Outono,

en Outeiro de Rei da Terra Chá.

Son dunha caste rexa de labregos

fieles á súa terra e ao seu Deus.

Agora son un namorado.

Eu son Manuel María.

Cantor da Terra Chá que algunhos din.

Cantor da terra chá que leva un

clavada nas entrañas, penso eu.

Eu son Manuel María,

labrego con algo de poeta.

Por eso gardo as albas

no fondo dos meus ollos

e ando de vagar o meu camiño,

e pídolles ás cousas a súa tenrura

e aos homes pídolles verdade.

Non teño máis tarefa:

son unha humilde folla que salaia

na noite escura movida polo vento.

Eu son Manuel María,

eu son tan só, lonxano e feble.

Documentos persoais (1958)

... froito do traballo?

Dándolle continuidade á liña temática da entrada anterior, cun ton máis lúdico que transcendente, están estes vesos, nos que o poeta da chaira finxe ter problemas coas musas:

Horario de traballo

Segundo se le no artigo 10 do Regramento,

apartado terceiro, quinto párrafo,

débese traballar de nove a unha

e de catro a sete pola tarde.

Eu coa miña Musa estou desesperado,

a miña Musa non cumpre o Regramento

nin tampouco o horario de traballo.

Terei que demandala. O xuzgador

ten que acordar que fique cesante

por sentencia firme, xusta, inapelábel.

Estón poñerei este anuncio nos xornais:

"Precísase unha Musa en bo estado,

pagaránselle pluses, vacaciós,

quinquenios, luz e máis criada

i unha paga de máis de cando en cando".

Documentos persoais  (1954)

Bando

Prohíbese, por orde da Alcaldía,

que medren porque si

as rosas do xardín municipal.

Dende agora as pombas teñen

que pedir licenza para voar.

Prohíbeselle á lúa

andar ceiba de noite polo ceo.

A lúa é unha tola que anda espida

dando mal exemplo ás nenas castas

e aos fillos de familia.

Pagarán trabucos os poetas.

Prohíbese soñar de 10 a 11.

Prohíbese tamén derramar bágoas.

Pódese chorar tan só cando hai sequía

pra que non fiquen baldeiros os pantanos.

Un só se pode emocionar

os Xoves e os Domingos

cando toca

a Banda do Concello no quiosco.

Están fóra da lei

as estrelas, a Primavera,

as flores e os paxaros.

Dáse este bando en tal e cal

para que se cumpra

de orde do alcalde.

Asinado, carimbado e rubricado.

Documentos personais (1958)