Ronsel de lonxanías

Intenso alustre súbito e fugaz,

lóstrego feridor,

que rebenta como un xerme

bébedo de azul e claridade

perdéndose no serán

da nosa senlleira melancolía

atormentada.

Cavaliño do demo:

decoras, ilustras e iluminas

os meus ollos cansos e feridos.

Logo foxes. Pero déixasme

o teu fondo ronsel

de breves lonxanías imposíbeis.

Oráculos para cavaliños do demo (1986)

Entre a nada e o infindo

Esta pequena composición, é a número seis da serie "Cavalinho-do-demo", na versión da primeira edición (normativa AGAL)

Nunca tés acougo.

Afirmas-te na vida

e habitas na água,

no junco,

na folha

e na espadana.

És case irreal.

E nom sei se vés

da nada

ou ao infindo vás.

Oráculos para cabalinhos-do-demo (1986)

Máis pingas de luz

Outro pequeno poema da serie que conforma "Os cavalinhos-do-demo" (normativa AGAL):

               3

Cavalinho-do-demo: ninfa

que foche caravel

em jardins subaquáticos.

Laios xurdido á luz

estremecendo

a virginidade

da água saloucante.

Pétalo que vás

sobre as ondas:

navegante solitário

cara as ilhas

incertas da lembrança.

Oráculos para cavalinhos-do-demo (1986)

Pingas de luz...

Un amante da terra é sempre tamén, un naturalista, un ollo atento ao pequenos voadores que fan as noites de verán unha pasarela de minúsculas estrelas en movemento (cítase tal cal apareceu na primeira edición, normativa AGAL).

Cavalinho-do-demo

             1

cavalinho-do-demo:

pinga de luz

cristalizada

em lene sonho,

rumor do siléncio,

calada semente

de páxaro,

assombro do azul

máis delicado,

pura nostalgia,

irreprimível

salouco do orvalho.

Oráculos para cavalinhos-do-demo (1986)